Dagens innlegg er anbefaling av ei nettside: www.gapminder.org
Denne sida viser grafisk framstilling av forskjellig statistikk som kan relaterast til velstanden til eit land. For eksempel, forventa levealder plotta mot BNP for Norge og Tanzania som vist her. Eventuelt kan du sjekke utviklinga i folketalet i Rwanda i perioden 1993 til 1995. God surf!
Søndag 4. august starta den tradisjonsrike* sommarpadleturen, denne gong i fjordane i Sogn. Tre erfarne** padlarar la i veg ut i frå Gudvangen søndag kveld, med mål om å nå Salthella ca 10 km lenger ute i fjorden. Det gjekk rykter om kor framifrå fin denne teltplassen skulle vera, men diverre var den allerede okkupert av fem engelske ungdommar. Me vart sjølvsagt inviterte på te, kjeks og teltplass vegg i vegg med deira telt, men takka fint*** nei og padla rett over fjorden der me fann ein bra erstatning.
Dag to innebar 10 km padling før me sprang opp til Stigen, ein gard som ligg 300m over fjorden. Denne kan ein kun nå ved å gå opp ein usakleg bratt sti. Denne garden er ein god kandidat til serien "Der ingen skulle tru at nokon kunne bu", kanskje den allereie har vore med. Kva veit eg. Vidare gjekk turen til Beitlanipo, ein skrent der du ser 700m rett ned i Nærøyfjorden og Aurlandsfjorden. Spektakulært! Denne staden er ein god kandidat til serien "Der ingen skulle tru at nokon kunne bu - og det gjer det heller ikkje".
Dag tre gjekk ut Aurlandsfjorden til Ytre* Frønningen. Dette er ein stad der det er færre fastbuande enn det er tær på ein gjennomsnittleg fot. Likevel vart han som eigde jorda her omtala som "Godseigaren". Alle hadde tydelegvis uvanleg mykje respekt for "Godseigaren", og eg er rimeleg sikker på at han vanlegvis spankulerer rundt i bygda med flosshatt og stav og går på revejakt og snakkar engelsk. I grunnen like greit at me aldri møtte han når eg tenkjer meg om. I Frønningen var det både fint og flått, mest flått. Flåtten har ein lei tendens til å setje seg fast på stader der sola ikkje så ofte skin, men nok om det.
Dag fire fekk kajakkane kvila, då me gjekk på ein strabasiøs fjelltur tur-retur Bleia, 1717 moh. Heile turen var på drøyt 25 km og me brukte i overkant av 10 timar på dette. 700 av høgdemetrane vart forsert i steinur på GPS i skodde, heldigvis letta det på toppen slik at me hadde fin utsikt, blant anna til Balestrand der skribenten har tilbrakt to år på skule.
Dag fem var me tilbake i kajakkane, grundig tilbake i kajakkane. Seks timar, 30 km, og ein rusten spikar i handa***** seinare kom me til kveldens overnattingsplass, som såg bra ut frå sjøen. 15 grader helning og to kvadratmeter telt fordelt på tre svette karar gav uforståeleg nok lite søvn. Ekstra koseleg er det å finne ein perfekt, 100% horisontal teltplass eit steinsbøkast****** lenger oppe i lia.
Dag seks var meir som ein sjarmøretappe å rekne, med 3 km padling inn til Flåm der turen vart slutta av med Flåmsbanequiz. Alltid tilfredstiljande å vinne konkurransar der totalt unyttig kunnskap blir sett på prøve. (Helge 10 - Runar 7).
Turfakta
Total distanse: Om lag 100 km inkl fot-og padleturar.
Theme song: Rumba med Gunn - Di derre
Snakkis: Stjålen ved
Optimal avstand mellom leir og feltdass
Ekstra nyheitsending frå NRK Sogn og Fjordane
om "Padlarane"
Helge si lånte luftmadrass.
NB, sjekk ut bildene i linken til høgre!
*Femunden i fjor, Sognefjorden i år. Det er vel strengt tatt ikkje tradisjon før tredje året...
** Jens Arne bråstarta padlekarierra si ei veke før turen tok til.
*** Me sa vel strengt tatt bare "Maybe, we'll just take a look around first" før me padla som galne strake vegen rett vekk i frå teltplassen deira... Dei må jo ha tenkt sitt om norsk folkeskikk...
**** Prøv å skriv ytre på tastaturet ditt. Ganske kjekt!
*****Note to self: Dersom ein skal trø sundt ein gammal kai i eit forsøk på å finne ein lunsjplass, bør ein ikkje ta seg for på ein like gammal palle som ligg på kaien, dette medfører spiker i handa og smerte i kroppen.
******Ett steinsbøkast (=4m) må ikkje forvekslas med eit steinkast. Jens Arne er særs dårleg å kaste, han fekk aldri idrettsmerke på barneskulen på grunn av daudt kast med liten ball.
Det er sommarferie, feriepenger og returskatt er på plass på kontoen. Maten og seng får du gratis heime, så korleis skal du få brukt opp pengane dine fort og gale? Svaret er enkelt: overbevis deg sjølv om at du er pukka naudt til å skaffe deg ein eller anna gadget. I mitt tilfelle: pulsklokke med GPS!
Nytteverdi:
Klokka har ein finfin funksjon som anslår kor hardt du trener (basert på alder, vekt, høyde, tidligare treningserfaring samt puls og kor lenge økta varer). Søndagsfotballen sist torsdag for eksempel, vart ei "4,2-trening". Skalaen slutter på 5, så dette var rimelig intensivt med andre ord. Dermed veit eg at ein maks bør ha 2 så harde økter i veka, og heller nokre rolegare turar utanom. Supernyttig :-)
Gadgetfaktor:
I tillegg til å måle pulsen, har klokka ein GPS-dings som du fester på kroppen ein eller annan plass. Dermed har du kontroll på fart og distanse. Distanse tilbakelagt på torsdag var 8,4 km på knappe to timar. Kjekt å vite:)
I tillegg ser jo klokka unekteleg kul ut!
Over og ut,
Helge med ein puls på 74 akkurat no!
Møje så har skjedd denne helgå, me nevne i fleng:
-28. juni blei eg onkel for tredje gong. Kjekt! Liv Sigrid e nyaste skudd på Lauvsnes-treet, med Leifo og Maria som stolte foreldre. Gratulere!
-Same dag padla eg rundt Rennesøy i kajakk. Også kjekt, men litt stress. Itte seks timar og 36 kilometer kom eg tebars te Hellandsvågen der eg starta. Note to self: Litt solkrem vil ikkje skada dersom du planlegge seks timar i solå på sjøen.
-Barnadåp for Alfred på søndag, fryd og gaman. Mest gaman.
- Helga vart avslutta med søndagsfotball på Vikevåg stadion, og Spania som EM-vinnarar. Også kjekt!
Sjekk ut bildegalleriet, nå oppdatert med bilder frå bilturen heim frå Trondheim, diverse padleturar (Henholdsvis med Runar, Bjørnar og til slutt ein solotur).
Etter at Pål Egil flytta inn til jul, fekk middagskulturen i Udbyes gt 2a ein oppsving av dimensjonar. (Sorry Eimund, pariserpizzaen din var ikkje noko kulinarisk høgdepunkt, spesielt ikkje tredje veka på rad...) Bildet viser Pål Egil som baker kake. Med drill og kalkulator. Slik går det når studentar på gamle NTH tar ansvar på kjøkenet.
Me vart enige om å ha felles mat alle fire (Kai Egil, Pål Egil, Christian (Egil) og Helge (Egil)), og ikkje nok med det: Ingen hadde lov å servere ein middagsrett som allereie hadde vorte presentert på stovebordet tidlegare dette året. Straffa for å kopiere middagsrett var at ein måtte lage dessert i tillegg, men det vart ingen dessert... Her kjem lista over 60 meir eller mindre unike middagsrettar. Rettane er skrivne opp i rekkefølge, nøyaktig slik kokken presenterte dei:
Etter å ha digitalisert lista, ser eg at Sursøt saus, kylling og ris er servert to gonger! Christian, du skylder ein dessert! :-) Bra kamuflasjeforsøk var det likevel.
Dersom nokon ønsker utfyllande opplysningar om matrettane, lyt ein ta kontakt med den respektive kokken.
